Bezsenność i neurofeedback

Bezsenność jest poważnym zaburzeniem snu we współczesnym społeczeństwie i ma wiele konsekwencji psychologicznych, fizycznych, zdrowotnych i zawodowych. Typowe metody leczenia bezsenności obejmują farmakoterapię, terapię poznawczo-behawioralną i stosowanie produktów dostępnych bez recepty. Te terapie mają różny stopień skuteczności i / lub potencjalne skutki uboczne. W oparciu o neurokognitywny model bezsenności, w którym ciągłe przetwarzanie sensoryczne i poznawcze może zakłócać sen, neurofeedback jest potencjalnym leczeniem niefarmakologicznym. Opierając się na ograniczonych, ale pozytywnych badaniach w tej dziedzinie, neurofeedback można uznać za obiecujące narzędzie w leczeniu bezsenności.

Neurokognitywny model bezsenności sugeruje, że zwiększona aktywność ośrodkowego układu nerwowego i ciągłe przetwarzanie sensoryczne i poznawcze może powodować trudności w zasypianiu i utrzymywaniu snu. Teoria ta jest poparta odkryciami zwiększonej aktywności kilku fal mózgowych u pacjentów z bezsennością, a także wyższego metabolizmu w układach pobudzenia podczas snu, mierzonego za pomocą tomografii emisyjnej pozytonowej lub PET. Na podstawie powyższych ustaleń można zasugerować, że podejście niefarmakologiczne, które interweniuje na poziomie pobudzenia korowego i przetwarzania poznawczego, może być skuteczne w poprawie snu u pacjentów z bezsennością. Ponieważ neurofeedback może skutkować samoregulowaniem się parametrów aktywności korowej u pacjentów, sugeruje się, że neurofeedback jest użytecznym niefarmakologicznym podejściem do leczenia bezsenności.

Pierwszą pracą badającą tę możliwość było badanie Howe i in. (1970), którzy stwierdzili, że wzmożony sen (ułatwianie wybuchów wrzeciona snu i dłuższych okresów niezakłóconego snu) był konsekwencją ułatwienia pewnego rytmu u kotów. Autorzy wykazali, że koty nauczyły się dobrowolnie wzmacniać fale EEG w stanie czuwania poprzez warunkowanie instrumentalne, czyli neurofeedback. Oprócz tego, znaleziono jeszcze 4 dodatkowe badania: Percy i in. (1982), Gruber i in. (2008), Breteler i in. (2010), Klimesch (2014). Z ograniczonych, ale pozytywnych ustaleń dostępnej literatury wynika, że neurofeedback może pozytywnie wpływać na sen, szczególnie u pacjentów ze słabym snem, poprzez zwiększanie aktywności w odpowiednim zakresie częstotliwości. Z dostępnych badań wynika, że do utrwalenia efektów potrzeba łącznie od 10 do 20 sesji. Chociaż długoterminowy wpływ NFB na bezsenność nie jest jasny, na podstawie badań nad ADHD postulowano, że wpływ NFB na bezsenność może utrzymywać się znacznie dłużej po zaprzestaniu leczenia. Tak więc, chociaż potrzebne są dalsze badania, NFB ma potencjał, aby stać się nowym narzędziem w leczeniu bezsenności.

Cały artykuł liczy 3 strony i jest dostępny do przeczytania w Centrum.

To może Ciebie zainteresować

Neurofeedback dla żołnierzy

Neurofeedback dla żołnierzy

Neurofeedback dla żołnierzy Obecne badanie pokazuje, że poddanie się treningowi neurofeedback aktywności ciała...

Aby umówić się na wizytę diagnostyczną i wstępną sesję terapeutyczną, prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy.

+48 503 526 907

centrumneuroterapii@gmail.com

Zachodniopomorskie Centrum Neuroterapii

ul. 3 Maja 25-27, piętro II, gabinet 311.
70-215 Szczecin
NIP: 8522666280