Potencjał tDCS w leczeniu bólu

Wprowadzenie

Anatomiczne i funkcjonalne komponenty sieci przetwarzającej ból stanowią realne cele dla neuromodulacji. Opierając się na wczesnych odkryciach inwazyjnej neurostymulacji, takiej jak głęboka stymulacja mózgu lub stymulacja kory ruchowej, zbadano działanie przeciwbólowe tDCS zarówno w ostrych, jak i przewlekłych stanach bólowych, zarówno w warunkach badawczych, jak i w warunkach klinicznych. Badania neurofizjologiczne i neuroobrazowe przeprowadzone w ostatnich dziesięcioleciach wykazały, że sieć przetwarzania bólu w mózgu jest bardziej złożona niż tradycyjnie sądzono.

Określenie obszarów mózgu, które mogą służyć jako najlepsze cele kliniczne, jest do tej pory dość trudne. Ból jest złożonym doświadczeniem, które ma wymiar sensoryczno-dyskryminacyjny, motywacyjno-afektywny i poznawczo-oceniający. Odkrycia doświadczalne i kliniczne z zastosowaniem rezonansu magnetycznego sugerują, że obszary ciemieniowe, w tym pierwszorzędowa kora somatosensoryczna (SI), są zaangażowane głównie w sensoryczno-dyskryminacyjny wymiar odczuwania bólu, a sieci czołowo-limbiczne są zaangażowane w wymiar afektywny. Aktywacja SI zwykle ogranicza się do aktywacji po przeciwnej stronie stymulacji, podczas gdy drugorzędowa kora somatosensoryczna (SII) ma tendencję do wykazywania aktywacji dwustronnej. Istnieją dowody potwierdzające udział przedniej kory zakrętu obręczy (ACC) w afektywnym wymiarze odczuwania bólu. Inne struktury mózgu, które wydają się być zaangażowane w afektywny komponent odczuwania bólu, obejmują boczne i przyśrodkowe wzgórze, korę wyspową i korę przedczołową. Rola lewej kory przedczołowej w kontroli bólu jest niejasna. Istnieją jednak dowody na poparcie koncepcji, że lewostronna aktywacja przedczołowa jest ujemnie skorelowana z nieprzyjemnym bólem, co sugeruje możliwą decydującą rolę lewej kory przedczołowej w afektywnym wymiarze odczuwania bólu. Istnieją dowody na to, że aktywacja lewej kory przedczołowej jest związana z działaniem przeciwbólowym, prawdopodobnie poprzez modulację odpowiedzi układu limbicznego na ból. Istnieją również dowody na to, że dezaktywacja prawej kory przedczołowej jest związana z poprawą bólu klinicznego, co sugeruje wyraźną lateralność w odniesieniu do roli (ról) kory przedczołowej w modulacji bólu. Jednak badania obrazowe i liczne badania stymulacji korowej u ludzi sugerują, że stymulacja kory ruchowej może znacznie zmniejszyć ból, jak również poprzez modulowanie aktywności w sieciach obszarów mózgu zaangażowanych w przetwarzanie bólu, takich jak wzgórze, oraz poprzez ułatwianie wystąpienia mechanizmów hamujących ból.

Podczas radzenia sobie z bólem za pomocą tDCS, celem jest modulowanie aktywności w obszarach mózgu zaangażowanych w przetwarzanie bólu. TDCS z anodą umieszczoną nad korą mózgową powoduje podwyższenie poziomu pobudliwości pod elektrodą, podczas gdy stymulacja katodowa wydaje się zmniejszać miejscową pobudliwość korową. Chociaż większość dotychczasowych badań nad bólem i tDCS skupiała się na anodowej stymulacji kory ruchowej, istnieje coraz więcej dowodów sugerujących, że kora przedczołowa i kora somatosensoryczna mogą być również rozsądnymi korowymi celami tDCS w leczeniu bólu.

Udowodniono, że tDCS jest leczy następujący ból:

– ostry ból pooperacyjny

– ból pooperacyjny po pomostowaniu żołądka

– ból pooperacyjny po zabiegach endoskopowych

– ból pooperacyjny po operacji kręgosłupa lędźwiowego

– ból po endoprotezoplastyce stawu kolanowego

– ból przewlekły

– fibromialgia

– migrena

– ośrodkowy ból w stwardnieniu rozsianym

– fantomowy ból kończy

– ból w polineuropatii cukrzycowej

– ośrodkowy ból poudarowy

– wiele innych.

Cały artykuł dowodzący skuteczności leczenia ma 12 stron i można go przeczytać w Centrum.

To może Ciebie zainteresować

Aby umówić się na wizytę diagnostyczną i wstępną sesję terapeutyczną, prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy.

+48 503 526 907

centrumneuroterapii@gmail.com

Zachodniopomorskie Centrum Neuroterapii

ul. 3 Maja 25-27, piętro II, gabinet 311.
70-215 Szczecin
NIP: 8522666280