Przezczaszkowa stymulacja prądem stałym w ADHD – systematyczny przegląd skuteczności i bezpieczeństwa

Przezczaszkowa stymulacja prądem stałym w ADHD – systematyczny przegląd skuteczności i bezpieczeństwa

Streszczenie

Przezczaszkowa stymulacja prądem stałym (tDCS) to obiecująca metoda zmiany pobudliwości kory mózgowej z implikacjami klinicznymi. Jest coraz częściej stosowana w zaburzeniach neurorozwojowych, zwłaszcza w zespole nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), ale jej skuteczność (na podstawie obliczeń rozmiaru efektu), bezpieczeństwo i parametry stymulacji, nie były systematycznie badane. W tym systematycznym przeglądzie chcieliśmy (1) zbadać skuteczność tDCS w zakresie objawów klinicznych i deficytów neuropsychologicznych pacjentów z ADHD, (2) ocenić bezpieczeństwo stosowania tDCS, zwłaszcza u dzieci z ADHD, (3) modelować instensywność pola elektrycznego w regionach docelowych w oparciu o powszechnie stosowane i efektywne protokoły, w porównaniu z mniej efektywnymi protokołami, oraz (4) omówić i zaproponować zaawansowane parametry tDCS. Korzystając z podejścia „Preferowane Pozycje Raportowania w Przeglądach Systematycznych i Metaanalizach”, przeszukanie literatury zidentyfikowało 14 eksperymentów empirycznych, badających skutki tDCS w ADHD. W 10 badaniach odnotowano efekt w postaci częściowej poprawy deficytów poznawczych (hamowanie odpowiedzi, pamięć robocza, uwaga i elastyczność poznawcza) lub objawów klinicznych (np. impulsywność i nieuwaga). Nie zgłoszono żadnych poważnych skutków ubocznych. Natężenie 2 mA indukowało silniejsze pola elektryczne niż 1 mA u dorosłych z ADHD i było związane ze znacznymi zmianami w zachowaniu. Jednak u dzieci z ADHD pole elektryczne indukowane przez 1 mA, które jest prawdopodobnie większe niż pole elektryczne indukowane przez 1 mA u dorosłych ze względu na mniejszy rozmiar głowy dzieci, było wystarczające, aby spowodować istotną zmianę zachowania. Podsumowując, tDCS wydaje się być obiecującą metodą poprawy deficytów ADHD, jednak wymagane są dalsze systematyczne badania na większych próbach. Regiony korowe zaangażowane w patofizjologię ADHD, parametry stymulacji (np. intensywność, czas trwania, biegunowość i rozmiar elektrod) oraz rodzaje objawów / deficytów, są potencjalnymi determinantami skuteczności tDCS w ADHD. Należy również wziąć pod uwagę rozwojowe aspekty tDCS w dziecięcym ADHD.

Artykuł poświęcony skuteczności leczenia ma 17 stron i jest dostępny w Centrum.

To może Ciebie zainteresować

Aby umówić się na wizytę diagnostyczną i wstępną sesję terapeutyczną, prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy.

+48 503 526 907

centrumneuroterapii@gmail.com

Zachodniopomorskie Centrum Neuroterapii

ul. 3 Maja 25-27, piętro II, gabinet 311.
70-215 Szczecin
NIP: 8522666280