Wpływ przezczaszkowej stymulacji prądem stałym w połączeniu z treningiem poznawczym na poprawę funkcji poznawczych i językowych u dzieci z porażeniem mózgowym z zaburzeniami funkcji poznawczych

Wpływ przezczaszkowej stymulacji prądem stałym w połączeniu z treningiem poznawczym na poprawę funkcji poznawczych i językowych u dzieci z porażeniem mózgowym z zaburzeniami funkcji poznawczych

Około 30-45% pacjentów z mózgowym porażeniem dziecięcym (CP) ma zaburzenia funkcji poznawczych. Wcześniejsze badania wykazały dowody na to, że przezczaszkowa stymulacja prądem stałym (tDCS) może przynieść pewne korzyści w zespole nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, zaburzeniach ze spektrum autyzmu i rozwoju motorycznym w CP. Celem tego badania była ocena wpływu tDCS na funkcje poznawcze, język i czynności życia codziennego (ADL) wśród dzieci z CP z zaburzeniami poznawczymi. Było to pilotażowe, randomizowane, kontrolowane, podwójnie zaślepione badanie kliniczne w szpitalu pediatrycznym trzeciego stopnia, w którym wzięło udział 13 dzieci z CP w wieku poniżej 42 miesięcy. Grupa tDCS (n = 8) miała aktywny tDCS i trening poznawczy (20 min/sesję, łącznie 20 sesji, przez 12 tygodni), a grupa pozorowana (n = 5) miała pozorowany tDCS i trening poznawczy. Pierwszorzędowym wynikiem była Skala Rozwoju Dziecka II Bayleya (BSID II). Drugorzędnymi wynikami były: Inwentarz Oceny Niepełnosprawności Pediatrycznej (PEDI), Bateria Oceny Temperamentu Laboratoryjnego (Lab-TAB), Kwestionariusz Zachowania Wczesnodziecięcego (ECBQ), koreańska wersja Inwentarza Rozwoju Komunikacyjnego MacArthura–Batesa (MB CDI-K), Skala Języka Sekwencyjnego dla Niemowląt (SELSI) oraz Skala Języka Receptywno-Ekspresyjnego (PRES).

Wyniki tego badania wskazują, że tDCS i trening poznawczy przez 20 min na sesję przez 12 tygodni, obejmujący łącznie 20 sesji, znacznie poprawił funkcje poznawcze we wszystkich pomiarach (p < 0,05) z wyjątkiem MB CDI-K (gramatyka), podczas gdy grupa pozorowana wykazała znaczną poprawę jedynie w Lab-TAB (domena manipulacji), ECBQ (uważne przesunięcie) oraz MB CDI-K (zrozumienie). Domena gramatyczna M-B-CDI-K nie uległa istotnej poprawie w grupie tDCS, co można wyjaśnić kolejnością trudności w języku; domena gramatyczna zwykle poprawia się później niż słowo i rozumienie. Różnice międzygrupowe w stopniu poprawy po interwencji nie były statystycznie istotne. Stopień poprawy wiązał się z lepszą wyjściową funkcją poznawczą i młodszym wiekiem (p < 0,05). Po tDCS nie wystąpiły żadne poważne zdarzenia niepożądane. Połączone zastosowanie tDCS i treningu poznawczego było wykonalne i związane z poprawą funkcji poznawczych, ADL i języka wśród dzieci z CP z zaburzeniami poznawczymi.

Chociaż mechanizm łączenia tDCS i treningu poznawczego nie jest jeszcze udowodniony, tDCS stymulujący korę przedczołową, która jest główną korą związaną z pamięcią roboczą, może pobudzać proces poznawczy i funkcjonalną łączność w mózgu, jak wykazano w poprzednim badaniu przezczaszkowej stymulacji magnetycznej u dzieci z CP. W związku z tym tDCS może maksymalizować efekt treningu poznawczego dzieci z CP. Jeśli chodzi o poprawę wyników w grupie tDCS, efekty tDCS były bardziej widoczne wśród pacjentów z lepszą wyjściową funkcją poznawczą i młodszych pacjentów.

To może Ciebie zainteresować

Aby umówić się na wizytę diagnostyczną i wstępną sesję terapeutyczną, prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy.

+48 503 526 907

centrumneuroterapii@gmail.com

Zachodniopomorskie Centrum Neuroterapii

ul. 3 Maja 25-27, piętro II, gabinet 311.
70-215 Szczecin
NIP: 8522666280