Terapia tDCS jako opcja terapeutyczna leczenia zmęczenia wywołanego chorobą Parkinsona (PDRF)

Przezczaszkowa stymulacja prądem stałym jako opcja terapeutyczna leczenia zmęczenia wywołanego chorobą Parkinsona (PDRF)

Zmęczenie wywołane chorobą Parkinsona (PDRF) jest jednym z najczęstszych objawów pozaruchowych występujących u większości pacjentów i wpływa na szeroki zakres codziennych czynności. PDRF powoduje znaczną niepełnosprawność i wyraźnie obniża jakość życia. Mechanizm patofizjologiczny leżący u podstaw zmęczenia obejmuje specyficzne dysfunkcje kory czołowej. Jednak pomimo jego znaczenia klinicznego, postęp w opracowywaniu skutecznego leczenia PDRF jest nadal niezwykle ograniczony. Czołowa terapia tDCS okazała się skuteczna w leczeniu zmęczenia zarówno u zdrowych uczestników, jak i pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi, takimi jak stwardnienie rozsiane. Ponadto wykazano, że tDCS zwiększa niedoczynność w stymulowanych obszarach korowych, w tym w korze czołowej.

W większości badań stymulacyjnych, zaprojektowanych w celu przeciwdziałania rozwojowi zmęczenia, zastosowano anodowy tDCS na korze czołowej, ponieważ okazało się, że ten obszar jest najbardziej dotknięty zmęczeniem.

U zdrowych uczestników konsekwentnie wykazano pozytywny wpływ anodowego tDCS na lewą korę czołową. Pojedyncza dawka anodowego tDCS była w stanie z czasem zredukować spadek czujności związany ze zmęczeniem, nawet skuteczniej niż spożywanie kofeiny. Co więcej, anodowy tDCS mógłby skutecznie przeciwdziałać rozwojowi męczliwości i zmniejszać związany ze zmęczeniem wzrost mocy potylicznej alfa, a także spadek bramkowania sensorycznego. W tym ostatnim badaniu wykazano, że pojedyncza sesja czołowego tDCS osłabiła wywołany zmęczeniem wzrost mocy alfa potylicznej (Linnhoff i in.). Postawiono hipotezę, że efekt ten może być związany z indukowanym przez tDCS wzrostem przedczołowej mocy theta, jak wykazano wcześniej, wspierając proponowaną zaakcentowaną rolę czołowej przyśrodkowej mocy theta w kompensacyjnych mechanizmach kontroli w celu wzmocnienia procesów kontroli odgórnej w zmęczonym mózgu.

W przypadku zmęczenia związanego ze stwardnieniem rozsianym pozytywny wpływ stymulacji na subiektywne zmęczenie oceniane za pomocą skal samoopisowych odnotowano również po pięciu kolejnych dniach anodowego tDCS. Obserwowana poprawa związana z tDCS była większa u pacjentów z większym obciążeniem zmianą w lewej korze czołowej. W związku z tym badania długoterminowe, w których tDCS lewego czołowego obszaru stosowano kolejno przez 4–6 tygodni, wykazały poprawę subiektywnego zmęczenia, która utrzymywała się do 3 tygodni później. Wreszcie pojedyncza dawka tDCS nad lewą korą czołową była skuteczną opcją terapeutyczną w leczeniu związanego ze zmęczeniem pogorszenia sprawności poznawczej pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. W tych badaniach zbadano efekty tDCS na rozwój zmęczenia u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym i zademonstrowano pozytywny efekt czołowego tDCS. Anodowy tDCS przeciwdziałał spadkom wydajności związanym ze zmęczeniem i poprawił zdolność pacjentów do radzenia sobie z utrzymującymi się wymaganiami poznawczymi. Wyniki sugerują, że modulacje aktywności czołowej wywołane przez tDCS mogą być skuteczną opcją terapeutyczną w leczeniu związanego ze zmęczeniem pogorszenia sprawności poznawczej u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.

W chorobie Parkinsona badania zastosowania tDCS wykazały, że terapia w stanie wywoływać przejściowe korzystne efekty, zarówno w dziedzinie ruchowej, jak i pozaruchowej, szczególnie w zakresie funkcji poznawczych.

Obecnie doniesienia o pozytywnym wpływie tDCS na zmęczenie wywołane chorobą Parkinsona są bardzo nieliczne. W pierwszym eksperymencie Forogh i in. badali wpływ wielosesyjnego anodowego tDCS nad lewą korą czołową na zmęczenie i senność w ciągu dnia u pacjentów z PD. Autorzy zastosowali schemat obustronnej stymulacji z anodą nad lewą i katodą i przeprowadzili osiem sesji 20-minutowej stymulacji prądem 0,06 mA/cm2 u 12 pacjentów w grupie aktywnego leczenia i 11 pacjentów w grupie placebo. Dane wykazały, że anodowy tDCS zmniejszał zmęczenie bezpośrednio po leczeniu, a także po 3-miesięcznym okresie obserwacji. Jako dalszy rozwój tego podejścia Dobbs i in. zaproponowali zastosowanie zdalnie nadzorowanego protokołu tDCS (RS-tDCS) do leczenia zmęczenia w PD. Autorzy wykazali, że wielokrotne stosowanie anodowego tDCS w kontekście leczenia domowego było dobrze tolerowane i pozytywnie wpływało na subiektywne zmęczenie u pacjentów z PD.

To może Ciebie zainteresować

Aby umówić się na wizytę diagnostyczną i wstępną sesję terapeutyczną, prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy.

+48 503 526 907

centrumneuroterapii@gmail.com

Zachodniopomorskie Centrum Neuroterapii

ul. 3 Maja 25-27, piętro II, gabinet 311.
70-215 Szczecin
NIP: 8522666280