Terapia tDCS jako skuteczna forma leczenia migreny

Terapia tDCS jako skuteczna metoda leczenia migreny

W ciągu ostatniej dekady pojawiło się coraz więcej literatury na temat stosowania tDCS w leczeniu migreny, ale bardzo niewiele badań oceniało powtarzane leczenie stymulacją tDCS trwające 4 tygodnie lub dłużej. Łącząc różne warianty parametrów tDCS, w tym polaryzację, montaż i intensywność stymulacji między 1–2 mA, odkryto, że powtarzalna aktywna stymulacja tDCS skutkowała znacznym zmniejszeniem intensywności bólu w migrenie, w porównaniu ze stymulacją pozorowaną. Zaobserwowano również tendencję do skracania czasu trwania epizodu migreny. Na podstawie przeglądu literatury stwierdzono także, że liczba napadów migreny w miesiącu może ulec zmniejszeniu, oraz że istnieje długoterminowa, trwała korzyść z zastosowania powtarzalnej terapii tDCS przez co najmniej 4 tygodnie.

Podczas gdy niektóre badania skupiały się na stymulacji kory potylicznej (wzrokowej) katodowej i anodowej, która jest kluczowym obszarem w patofizjologii migreny, inne testowały wpływ stymulacji grzbietowo-bocznej kory przedczołowej (DLPFC) (lub bieguna czołowego) anodowej, pierwotnej kory ruchowej (M1) (anodowa, katodowa) i pierwotnej kory czuciowej (S1) (katodowej).

Uzasadnienie wyboru kory potylicznej ma swoje korzenie w wielu fizjologicznych i funkcjonalnych badaniach obrazowych, które wykazały zmienione przetwarzanie wzrokowe i stan nadpobudliwości potylicznej u osób z migreną w okresie międzynapadowym. Zjawiska te znalazły odzwierciedlenie w dyskomforcie podczas stosowania powtarzalnych bodźców wzrokowych, obniżeniu progu fosfenowego oraz wzroście metabolizmu potylicznego.

Wybór DLPFC oparto na dużej ilości danych wskazujących na jej udział w mechanizmach przetwarzania bólu. W rzeczywistości wydaje się, że DLPFC wywiera odgórny wpływ na obwody modulujące ból, i stwierdzono, że stymulacja tego obszaru moduluje aktywność innych struktur, takich jak jądro ogoniaste i przedni zakręt obręczy. Co więcej, badania obrazowe i neurofizjologiczne wykazały, że DLPFC jest powiązana z kilkoma obszarami korowymi i podkorowymi, a zatem może być postrzegana jako skrzyżowanie, które umożliwia przejście do różnych obwodów zaangażowanych w procesy emocjonalno-poznawcze.

W zależności od konfiguracji montażu, pole elektryczne generowane przez tDCS na ogół rozprzestrzenia się na pobliskie struktury korowe i podkorowe. Czas trwania zmian elektrycznych zwykle utrzymuje się tylko przez godzinę lokalnie po jednorazowym leczeniu tDCS, podczas gdy długotrwałe i powtarzane sesje tDCS mogą wywoływać skumulowane i długotrwałe zmiany neuroplastyczne w korze mózgowej.

Dotychczasowe prace potwierdzają użyteczność tDCS w leczeniu migreny i dają promyk nadziei dla pacjentów cierpiących na tę wyniszczającą chorobę.

To może Ciebie zainteresować

Aby umówić się na wizytę diagnostyczną i wstępną sesję terapeutyczną, prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy.

+48 503 526 907

centrumneuroterapii@gmail.com

Zachodniopomorskie Centrum Neuroterapii

ul. 3 Maja 25-27, piętro II, gabinet 311.
70-215 Szczecin
NIP: 8522666280